Afgelopen zaterdag overleed in de leeftijd van 86 jaar ons trouwe lid Jan Huisman.
Jan heeft een aantal jaren bij VIOS gevoetbald en heeft zich na zijn actieve periode als “erkend huis schilder” ( zoals hij zichzelf weleens gekscherend noemde) verdienstelijk gemaakt bij de onderhoudsbeurten aan onze gebouwen.
Jan’s vader was in de jaren ‘56 – ’57 nog bestuurslid, maar Jan voelde daar niet voor. Jan was meer de man van het doen met de handen en de humor met vooral niet te serieuze grapjes. Hij hield van de goede dingen des levens en liet dat ook altijd merken in woord en gebaar. Alhoewel niet echt lid van de ontspanningscommissie werd hij hier soms wel op aan gesproken. Hij was een trouwe steun voor zijn vrouw Minie die wel deel uitmaakte van deze commissie.
Veel verhalen zijn er over grappenmaker Jan tijdens het aardappelen schillen voor het traditionele VIOS boerenkool- toernooi in De Wieken, gehouden tussen Kerst en Oud & Nieuw. Jan liet zich zijn zelf gemaakte boerenkool met worst en het gelijknamige toernooi dan ook niet ontnemen.
Naast zijn betrokkenheid bij VIOS vond Jan veel ontspanning in het tuinieren en in het kweken van plantjes. Vaak zag je Minie en Jan samen zitten in hun prieeltje aan de Beatrixweg, genietend van elkaar en de tuin. Toen Minie dan ook tien jaar geleden overleed kon Jan maar moeilijk de draad van het leven weer oppakken. Dit grote verdriet kwam nog bovenop het verdriet van het plotseling overlijden van “zien breurtjen” Gerrit Huisman op het VIOS veld. Maar Jan zou Jan niet zijn als hij toch niet weer probeerde iets van het leven te maken. Hij vond nieuwe liefde bij zijn vriendin Jannie Huisman. Een vriendschap en liefde dat hij steevast het duo Huisman en Huisman noemde.
Enkele jaren geleden begon Jan te kwakkelen met zijn gezondheid, maar zijn levenslust en zijn bekende motto – ‘onkruud vergeet niet’, zorgden ervoor dat hij telkens weer opkrabbelde en met de scootmobiel het wel en wee van zijn VIOS volgde. Afgelopen zomer verscheen Jan nog op de Dorpsavond, waarbij hij typisch de Jan grap maakte: “zie hep mien nog zes weken egeven, maar ik ben ze alle mole te glad af, want ut bint er nu al tiene”. En ik wil nog meer. Het zijn er uiteindelijk nog een twintigtal geworden, maar uiteindelijk moest ook Jan zijn meerdere erkennen in een ziekte die hem te glad af was. We zijn Jan dankbaar voor wie hij voor ons was en wat hij voor VIOS gedaan heeft.
Dat hij moge rusten in vrede.
Gerard van Gurp.
