De wedstrijd tussen Vios 18+1 en Excelsior Zetten 18+2 begon met een indrukwekkend eerbetoon. Voorafgaand aan de aftrap hielden beide teams en het publiek een prachtige minuut stilte ter nagedachtenis aan Marian de Weerd, de moeder van onze eigen Stefan. Het was een moment van echte saamhorigheid, waarin de troost van het verenigingsleven zichtbaar werd. Vlaggen hingen halfstok, en alle spelers droegen rouwbanden als blijk van medeleven.
De coach van Vios stond voor een uitdaging, niet alleen door het verlies, maar ook door de vijf wisselspelers waarmee hij begon. Hierdoor was hij meer bezig met de rotaties dan met de wedstrijd zelf, maar het team wist desondanks uitstekend te presteren op het veld. De mannen van Vios lieten zien dat ze er volledig voor wilden gaan.
Het was vooral Stefan die een indrukwekkende prestatie neerzette door drie keer te scoren, een prachtige ode aan zijn moeder. Rutger voegde daar twee doelpunten aan toe, Boet en Koen scoorden beiden één keer, en tot slot was het onze oud-topscorer Aldo die het achtste doelpunt wist binnen te schieten. Met een eindstand van 8-1 was het duidelijk dat Vios deze middag de bovenliggende partij was.
Ondanks de mooie uitslag kende de wedstrijd helaas ook een groot verlies: Marciano raakte zwaar geblesseerd aan zijn enkel. Hij brak deze op meerdere plekken, en zijn pijn was door merg en been voelbaar op en rond het veld. We wensen hem heel veel sterkte met zijn herstel en hopen dat hij snel weer op de been is.
Na de wedstrijd werd de overwinning bescheiden gevierd. Er was een gezellige teamschotel en wat biertjes, al was de sfeer enigszins getemperd door het tragische moment van de blessure en het emotionele begin van de middag. Een aantal spelers kwam ook wat later binnen, maar uiteindelijk was het samenzijn een steun voor iedereen. Vios sluit deze wedstrijd af met een overwinning, maar vooral met een diep gevoel van verbondenheid.
