Het is weer zaterdag, de mooiste dag van de week. De thermoshirts kunnen in de tas blijven, want het voelt als een zomersedag. Met een vleugje wind die Dennis verzorgt, is het een heerlijk voetbal weertje voor speelsters en toeschouwers.
Na alle verhalen van zuster Nienke, wil meneer Donker het wel eens met eigen ogen zien. Om klokslag 12.30 uur stopt de regiotaxi dan ook voor de VIOS-poort. Nadat meneer Donker het sportpark met zijn rollator betreedt en plaats heeft genomen in de dug-out tussen de kwebbelende vrouwen, kan de wedstrijd dan ook van start.
In de eerste minuten lijkt het een makkelijke wedstrijd te gaan worden voor ons, want Estelle wordt tot tweemaal toe weg gestuurd en komt 1 op 1 met de keeper. Helaas voor ons weet de keepster van WHC het doel voor nu (nog) schoon te houden.
Een kleine 3 minuten later stuurt Estelle maar eens iemand anders weg met een steekpass. Het is Sabrina die met snelheid bij haar tegenstander weg loopt, de bal precies op maat krijgt maar net geen kracht achter het schot krijgt en deze belandt bij de keepster in de handen.
Maar onze Sabrina geeft niet op en ze mag het gewoon nog eens over doen. Nu levert ze een fantastisch hard en geplaatst schot af, achter de keeper. 1-0.
Dan gaat WHC het ook maar eens proberen. De snelle en behendige aanvalster met rugnummer 11 wordt gezocht. Ze draait weg, gooit er een versnelling uit en passeert de verdediging. Het is Suraya die er voor zorgt dat we niet opeens tegen een gelijke stand aan kijken. Even later vertrekt wederom nummer 11 voor een solo, belandt de bal wel net in het doel, maar wordt het doelpunt terecht afgekeurd voor hands en klemmen.
Het is een eerste helft geweest vol kansen, voor beide partijen. Rust…
De tweede helft kunnen we kort over zijn, dit is onze helft. We zijn de bovenliggende partij met balbezit en combinatie voetbal.
Nienke beloond ons dan ook met het verlossende doelpunt in de 73e minuut, na een goede corner van Sarah Ronner.
2-0 en einde wedstrijd!
We pakken vandaag gelukkig weer de 3 punten en dat onder toeziend oog van meneer Donker! Op de vraag of meneer Donker ons nog eens komt aanmoedigen, zegt hij volmondig ja! Na een teamfoto en een warme kop koffie, vertrekt meneer weer met de taxi richting zorginstelling Berkenhoven!
De komende 3 weken hebben we geen competitie, maar met trainen, oefenwedstrijden en een carnavalsteamuitje vermaken wij ons wel.
